[ advertentie: ]

Wally Tax is The Entertainer (2002)

The Entertainer is het eerste Wally Tax-album sinds jaren. Dat The Entertainer eigenlijk al voor de eeuwwisseling klaar is mag op zijn minst opvallend genoemd worden. Zeker omdat een van de betere albums is uit de wisselvallige solocarriere van de voormalig leider van The Outsiders.

MUSIC minded legt Wally Tax een paar steekwoorden voor:

The Blind Dogs:
"Met The Blind Dogs ben ik zo'n zeven jaar terug begonnen. De muzikanten die me op The Entertainer begeleiden zijn de tweede versie van The Blind Dogs. Ik ben nooit gestopt met muziek maken. Thuis heb ik stapels met tapes liggen. Maar er is alleen nooit een plaat van gekomen. Met The Blind Dogs heb ik van tijd tot tijd in de studio gezeten en toen The Entertainer op een gegeven moment af was moest er nog een platenmaatschappij komen om hem uit te brengen. Tja, en dat duurde nogal lang."

"De plaat draaide wat rondjes langs wat maatschappijen. Die vonden het album prachtig, maar het is er niet van gekomen dat ze hem uitbrachten. Totdat Virgin opnieuw interesse toonde. Ik moet zeggen dat het mij geen donder uitmaakt of de plaat gisteren is opgenomen of twintig jaar terug. Het album is een tijdloos werk op zich, net als Tax Free bijvoorbeeld is. Eerlijk gezegd heb ik ook niet echt mijn best gedaan want ik vond dat de maatschappijen maar naar mij moesten komen."

Inspiratie:
"Als kind woonde ik in de Laagte Kadijk vlak bij een zeemanshuis; een plaats waar veel buitenlandse zeelieden logeerden als ze een tijdje in Nederland moesten blijven. Toen ik een jaar of twaalf was maakte ik daar kennis met een Amerikaanse jongen die rhythm&blues-platen voor mij mee nam uit Amerika. Ik was vooral gek op city blues en country blues. Later ook op akoestische blues. Dat was allemaal nog voor Elvis Presley doorbrak. Voor ik van Elvis hoorde, had ik al wel van Arthur Crudup enzo gehoord."

Miss Wonderful:
"De eerste single die ik voor Ariola opnam. Dat was in 1973 of '74. Ik vond het wel leuk om het nummer ook op The Entertainer te plaatsen. Mijn muziek is nooit echt revolutionair veranderd. Ik gebruik nog steeds geen synthesizers. Ja: stiekem, maar dat valt niemand op. Ik hanteer nog steeds de ouderwetse formule van drums, gitaar en basgitaar. Liever een contrabas, want dat heeft een beter geluid. Maar ik krijg George (Oostdijk, red.) nog wel zover dat hij opnieuw contrabas gaat spelen."

Optreden:
"Dat is moeilijk. Ik heb drie jaar niet kunnen lopen nadat ik ben uitgegleden over een stukje zeep in de badkamer. Nu heb ik een kunstheup. Een kunstschouder heb ik al langer. Ik ben ooit op straat uitgegleden. Ja, ik heb veel geluk gehad in mijn leven. Het is vrij onhandig met spelen; ik kan niet staan, of in ieder geval niet lang. Ik doe mijn optredens dan ook grotendeels zittend. Maar ik ga wel officieel op tour. Nee, hopelijk niet alleen door het land. Als het daar alleen bij blijft... Maar goed: over de tour wordt nu zwaar geluld en onderhandeld. Laten we hopen dat het wat wordt."

Amerika:
"In kleine winkeltjes in Amerika verkopen mijn albums nog wel. Of ik daar nog kan touren? Ja, ik denk dat dat nog heel goed zou kunnen. Een tournee langs tien, twaalf cruciale steden zou best kunnen, alhoewel het makkelijker zou zijn om als voorprogramma van een bekendere band te beginnen. In Italie en Amerika heb ik een goedlopende fanclub. Het schijnt dat er in Amerika twee miljoen illegale albums van mij verkocht zijn. Daar heb ik overigens nooit een cent van gezien."

Tim Harding:
"Tim was een goede vriend van mij. Het is ook de eerste keer dat ik een cover heb opgenomen. Omdat ik vond dat er weinig belangstelling voor Tim Harding is heb ik Never Too Far voor The Entertainer opgenomen. Juist dit nummer. Ik heb er een speciale band mee en live speelde ik het al vaak. Tim en ik geloofden in hetzelfde, ook in dezelfde muziek. Veel mensen dachten altijd dat we broers waren, terwijl we helemaal niet op elkaar leken."

John Cale:
John Cale denkt zelf dat 'ie piano speelde op Tax Free, maar dat was Jody Purpora. Hij speelde altviool. Cale moest indertijd zijn brood verdienen als sessiemuzikant. Anders had hij helemaal niet te eten. Nee, ik heb nog heel zelden contact met mensen die ik van vroeger ken. Ik ben ook niet naar het reunieconcert van The Velvet Underground in Paradiso geweest. Dat kon alleen maar tegenvallen. Zeker omdat Nico er natuurlijk niet bij was."

Elvis Presley:
"Ik heb Elvis twee keer live gezien in Las Vegas. Dat was heel bijzonder. De eerste keer was toen hij net met die concerten in Vegas begon en de andere keer was aan het eind van zijn leven. Vreselijk dik was 'ie toen. Je kon wel zien dat hij het niet lang meer zou maken. Ik ben een keer met een hele hoop Engelse popmuzikanten bij Elvis op Graceland geweest, ergens begin jaren '70. Ik geloof dat Rod Stewart er toen ook bij was. We mochten zo'n drie kwartier op bezoek. Het heeft al met al wel een jaar of twee geduurd om een uitnodiging te krijgen. Ik heb een hoop relaties in moeten schakelen; zoveel dat je er gek van werd. Later zag ik Elvis nog backstage in Vegas. 'Hi Willy!' zei 'ie nog."

Naschrift: Wally Tax overleed in 2005 op 57-jarige leeftijd.

Door: Ruben Eg