[ advertentie: ]

It's All Gone Pete Tong (2005)

Acteur Paul Kaye schittert als de aan lager wal geraakte dj Frankie Wild in de speelfilm It's All Gone Pete Tong. Kaye maakte ooit furore als de grofgebekte celebrity-journalist Dennis Pennis van de BBC.

Nu is hij zelf een celebrity, maar is er geen Dennis Pennis meer om hem af te bekken. Kaye zit er ontspannen bij op het kantoor van de Nederlandse distributeur van It's All Gone Pete Tong. Door zijn slonzige kledij, kettingen, ringen en verwarde haardracht, is het moeilijk niet het idee te hebben alsof je bij dj Frankie Wilde aanschuift. Over de film gaan nogal wat fabels de ronde; velen denken zeker te weten dat Frankie Wilde ooit geleefd heeft, of helpen graag mee om het idee de wereld in te helpen. In werkelijkheid is er nooit een dj geweest die na een leven vol drank, drugs, seks en snoeiharde beats op zekere dag zijn gehoor verloor en als dove dj een opmerkelijke comeback wist te maken. Maar de manier waarop filmmaker Michael Dowse It's All Gone Pete Tong maakte en presenteerde ('Based on a true story'), doet sommige kijkers op het verkeerde been zetten. Met als gevolg dat Kaye sinds de filmrelease steeds vaker voor de fictieve Frankie Wilde wordt versleten.

Kaye: "Vooral de Amerikanen denken dat Frankie Wilde echt bestaan heeft. Onlangs deed ik promotie voor de film in Amerika en kreeg ik van een journalist twee foto's onder mijn neus geschoven; eentje van Frankie Wilde en eentje van mijzelf. 'Paul, denk je dat je de rol van Frankie Wilde kreeg omdat je zo ontzettend op hem lijkt?', vroeg hij. Hij had niet in de gaten dat ik degene op beide foto's was! 'Frankie Wilde is iets langer dan ik', zeg ik altijd. Het is een film over een dove dj! Dat zou toch genoeg moeten zeggen, zou je niet denken? Zoiets als een film over een blinde straaljagerpiloot."

Veel karakters in de film zijn wel vreselijk herkenbaar.
Kaye: "Absoluut! Ik heb tijdens de opnames in Ibiza genoeg mensen ontmoet die makkelijk voor Frankie Wilde zouden kunnen doorgaan. Ik zie Frankie Wilde een beetje als de Keyser Soze (The Usual Suspects, red.) van de muziekwereld; iedereen kent wel een Frankie Wilde en heeft daar weer een heel ander verhaal over."

Wat maakt de film volgens jou zo aanspreekbaar?
Kaye: "Ik denk dat iedereen de pijn en wanhoop van Frankie voelt als hij zijn gehoor verliest. Het is alles wat hij heeft, hoewel hij er niet voorzichtig mee is omgesprongen. Een dj is geen songschrijver die nog liedjes kan schrijven als hij doof is. Zijn situatie doet denken aan een rockster die na 15 of 20 jaar rock & roll zo murw is gebeukt dat hij niets meer voelt. Al het plezier is geweest, maar hij kan niet met het circus stoppen. Ik zag ooit een show van Robbie Williams in Ierland, waar hij voor een kwart miljoen schreeuwende fans speelde. Hij had alles wat hij wilde, maar als je in zijn ogen keek dan was daar helemaal niets. Helemaal gevoelloos haast."

Hoe zag je Frankie Wilde zelf toen je aan de film begon?
Kaye: "Toen ik twaalf was en met mijn tweelingzus bij mijn oma in Londen op bezoek was, zijn we tijdens een wandeling Sid Vicious van The Sex Pistols tegen het lijf gelopen. Sid woonde bij mijn oma in de buurt, zodoende. Voor mij was het een ontmoeting om nooit meer te vergeten. Ik ben sindsdien altijd geobsedeerd geweest door dergelijke zelfdestructieve personen, en dit was de kans om zo iemand te spelen. Ik wilde een soort Iggy Pop rocksterachtige dj opvoeren, ook om het filmisch een beetje aantrekkelijk te maken. Een persoon waar je echte moeite voor moet doen om hem aardig te vinden."

Frankie Wilde is geen aardig persoon?
Kaye: "Verre van! En dan zijn de ergste scenes nog uit de film weggelaten. De dvd-versie van de film moet erg interessant worden. We hebben 78 uur gefilmd en er waren vijf verschillende eindes. Zo werd Frankie Wilde vermoord door zijn vriendin Penelope; hij werd vermoord door de Oostenrijkse muzikanten; bloederig doodgeschoten op de snelweg. Ik denk dat het een big fat dvd wordt, met alle erge scenes er in."

Is het einde nu niet wat te zoetsappig dan?
Kaye: "Misschien. Het is in ieder geval hoopvol en ik denk dat dat het beste einde voor de bioscoop is. De film zit al vol ironie. Het is wat dat betreft geen Spinal Tap."

Eerder dit jaar las ik dat je met het idee rondliep om Dennis Pennis nieuw leven in te blazen. Klopt dat?
Kaye: "Now way! Geen idee waar dat verhaal vandaan kwam, maar Dennis Pennis is begraven en ik laat hem vredig rusten. Het was in die tijd leuk om de stad rond te rennen, uren in de regen te wachten om al die celebrities in de zeik te nemen. Maar dat hem ik gedaan en laat ik nu graag over aan een nieuwe generatie."

Nooit bang geweest om nu zelf in de zeik te worden genomen bij een premiere van It's All Gone Pete Tong?
Kaye: "Eigenlijk wel, ja. Bij een aantal premieres had ik voor de zekerheid mijn Dennis Pennis-bril bij me gestoken. Ik ben nu immers zelf een doelwit! Maar er stond niemand me op te wachten."

Door: Ruben Eg